Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Choroby. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Choroby. Pokaż wszystkie posty

6 stycznia 2015

Zawał serca

W Polsce każdego dnia zawał serca przechodzi około 300 osób. Najczęściej są to mężczyźni po 40(!) roku życia. Obniża się granica wiekowa ataku serca. Osobom w moim wieku zawał kojarzy się z dziadkiem po reanimacji (najlepiej z użyciem defibrylatora). Niestety, świat zmienia się, a większość chorób cywilizacyjnych obniża swój próg zachorowalności. 
Zawał mięśnia sercowego to choroba. Człowiek, który raz przeszedł atak będzie do końca życia zawałowcem, podobnie jak osoby chorujące na inne choroby przewlekłe. Należy jednak pamiętać, ze choroby układu sercowo naczyniowego, to choroby na które najczęściej chorujemy.
Zawał mięśnia sercowego to nic innego jak niedokrwienie tkanki mięśnia sercowego. Do ataku dochodzi najczęściej przez inne współtowarzyszące choroby układu sercowo naczyniowego (choroba niedokrwienna serca, miażdżyca naczyń wieńcowych). Ryzyko zapadalności zawału serca wzrasta z: 
-wiek, którego średnia pierwszego ataku obniża się; mężczyźni - 32-50lat, kobiety - 45-70 lat; 
-płcią - mężczyźni częściej przechodzą zawały serca; 
-przebyty wcześniej zawał; 
-ryzyko genetyczne; 
-nadciśnienie tętnicze; 
-palenie papierosów; 
-mała aktywność fizyczna; 
-otyłość brzuszna; 
-cukrzyca; 
-wysoki poziom cholesterolu, a zwłaszcza duża różnica między poziomem HDL (dobry cholesterol), a LDL (zły cholesterol).

Najczęstszym objawem zawału serca jest ból, który jest umiejscowiony w okolicy serca, jest długotrwały (około 20 minut), w niektórych przypadkach ból może występować w okolicy brzucha (skutkować może nudnościami i wymiotami), żuchwy, pleców, barków, szyi. Występują duszność, zimne poty i zawroty głowy. Może dojść do zasłabnięcia. Tak naprawdę objawy zawału serca trudno opisać, ponieważ każdy pacjent odczuwa inaczej.


W leczeniu bardzo ważny jest czas. Im szybciej wykryty zawał, tym większe szanse na przeżycie pacjenta. Przed przyjazdem ambulansu należy podać aspirynę doustnie. W szpitalu wykonuje się najczęściej zabiegi angioplastyczne, które mają na celu udrożnić naczynia wieńcowe. 
Najważniejszym elementem leczenia zawału jest rehabilitacja kardiologiczna, która rozpoczyna się już w pierwszej dobie.
Jest ona ważna, ponieważ może dojść do wielu powikłań, którym najpoważniejszym jest zgon pacjenta.

2 grudnia 2014

Choroby

Choroby przewlekłe - to choroba u której dochodzi do trwałych, powolnych zmian narządowych podczas życia chorego. Są najczęstszymi przyczynami śmierci na świecie, a charakteryzuje się długim czasem trwania (dłużej niż 3 miesiące), mogą pozostawić częściową niepełnosprawność. Większość chorób przewlekłych wymaga zmiany stylu/trybu życia dla osoby chorej i czasem dla rodziny chorego i stałego monitorowania przez zespół leczniczo - terapeutyczny. 
Przykładowe choroby przewlekłe:
  • Astma,
  • Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc (POChP),
  • choroba Alzheimera,
  • nadciśnienie tętnicze
  • cukrzyca,
  • miażdżyca naczyń wieńcowych,
  • mukowiscydoza,
  • choroby nowotworowe,
  • niedoczynność tarczycy,
  • stwardnienie rozsiane.
To tylko wybrana przeze mnie lista chorób przewlekłych.
W tym linku znajdziecie dokładniejszy wykaz chorób przewlekłych.
Wykaz Ministerstwa Zdrowia w Polsce

Choroby ostre - o krótszym przebiegu (mówimy o nich, jeżeli trwają krócej niż  3 miesiące), zazwyczaj mają gwałtowny początek i objawy, które sprawiają dezorganizację w codzienności pacjenta; często wymagana jest hospitalizacja chorego na czas choroby.
Przykłady chorób ostrych:
  •  grypa,
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C,
  • ostre kłębuszkowe zapalenie nerek,
  • niedokrwistość z niedoboru żelaza/witaminy B12 /kwasu foliowego,
  • ostre zapalenie trzustki,
  • ostry zespół płucno sercowy (ostre serce płucne),
  • gorączka reumatyczna.
I wiele innych. 




  • których objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące lub często nawracają;
  • które mają powolny początek i małe nasilenie objawów;
  • zwykle są nieuleczalne, gdyż są spowodowane nieodwracalnymi zmianami patologicznymi. Oznacza to, że możliwe jest tylko łagodzenie objawów i hamowanie postępu choroby;


  • http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/niezbednik-pacjenta/choroby-przewlekle-rodzaje-klasyfikacja-chorob-przewleklych_38814.html

  • których objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące lub często nawracają;
  • które mają powolny początek i małe nasilenie objawów;
  • zwykle są nieuleczalne, gdyż są spowodowane nieodwracalnymi zmianami patologicznymi. Oznacza to, że możliwe jest tylko łagodzenie objawów i hamowanie postępu choroby;


  • http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/niezbednik-pacjenta/choroby-przewlekle-rodzaje-klasyfikacja-chorob-przewleklych_38814.html

  • których objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące lub często nawracają;
  • które mają powolny początek i małe nasilenie objawów;
  • zwykle są nieuleczalne, gdyż są spowodowane nieodwracalnymi zmianami patologicznymi. Oznacza to, że możliwe jest tylko łagodzenie objawów i hamowanie postępu choroby;


  • http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/niezbednik-pacjenta/choroby-przewlekle-rodzaje-klasyfikacja-chorob-przewleklych_38814.html

  • których objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące lub często nawracają;
  • które mają powolny początek i małe nasilenie objawów;
  • zwykle są nieuleczalne, gdyż są spowodowane nieodwracalnymi zmianami patologicznymi. Oznacza to, że możliwe jest tylko łagodzenie objawów i hamowanie postępu choroby;


  • http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/niezbednik-pacjenta/choroby-przewlekle-rodzaje-klasyfikacja-chorob-przewleklych_38814.html

  • których objawy utrzymują się dłużej niż 3 miesiące lub często nawracają;
  • które mają powolny początek i małe nasilenie objawów;
  • zwykle są nieuleczalne, gdyż są spowodowane nieodwracalnymi zmianami patologicznymi. Oznacza to, że możliwe jest tylko łagodzenie objawów i hamowanie postępu choroby;


  • http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/niezbednik-pacjenta/choroby-przewlekle-rodzaje-klasyfikacja-chorob-przewleklych_38814.html

    27 listopada 2014

    Choroba niedokrwienna serca.

       Jako dzieci uważaliśmy, że serce to najważniejszy organ w naszym ciele. Przecież czuliśmy jak bije szybciej na widok...hmmm...w moim przypadku to chyba na widok mojej przedszkolnej miłości. Nie pamiętam. No i wszak w kreskówkach serce wyrywało się z klatki piersiowej na widok ukochanej bohatera. Dziś wiemy, że serce ma tyle z miłością wspólnego co szybsze bicie na widok osoby, która nam się podoba.
       Nie oddalajmy się od tezy, że serce nie jest najważniejsze w naszym organizmie, w końcu to ono pompuje krew, która przez tętnice zaopatruje nasze ciało w tlen i substancje odżywcze, a dzięki żyłom usuwa dwutlenek węgla i zbędne produkty przemiany materii. Prościej mówiąc jest akumulatorem naszego organizmu, dzięki któremu wszystkie nasze układy są wydajne.
    Tak jak akumulator w samochodzie trzeba co pewien czas naładować, tak o serce trzeba dbać codziennie, ponieważ jest to istotny narząd w naszym ciele.Choroby serca i układu krwionośnego to najczęstszy powód śmierci w Polsce i bardzo duża część polaków choruje na choroby przewlekłe związane z układem sercowo-naczyniowym. (Nie wierzę, że znajdzie się ktoś, kto nie ma w rodzinie kogoś nie mającego problemu z ciśnieniem krwi, a jeżeli ktoś się znajdzie stawiam blaszkę muffin!
       Wcześniej napisałam o najważniejszej funkcji serca, a schorzenie które dzisiaj opisuję jest przejawem wielu złych  ścieżek, które wybraliśmy dla naszego serca. Choroba niedokrwienna serca jest wynikiem nie dostarczenia dostatecznej ilości tlenu i innych substancji, które nasze serce potrzebuje. W większości przypadków przyczyną tego stanu jest miażdżyca tętnic wieńcowych (95%), zator tętnicy wieńcowej, wady wrodzone naczyń wieńcowych, przerost mięśnia sercowego, tachykardia, zwiększone zapotrzebowanie serca na tlen (np.gorączka), zmniejszona podaż tlenu (np.choroby płuc). 
    Choroba niedokrwienna serca należy do chorób cywilizacyjnych, czyli zachorowalność na nią jest duża i powiększa się coraz szybciej. Najczęściej wykrywana jest u mężczyzn po 4. dekadzie życia, u kobiet po 5.
    Przejawy CHNS:
    • Stabilne zespoły wieńcowe (m.in. ból za mostkiem wywołany przez wysiłek);
    • Ostre zespoły wieńcowe;
    • Niestabilna dławica piersiowa (tzw. stan przedzawałowy);
    • Zawał serca (już niedługo więcej w tym temacie).
    O serce musimy dbać całe życie i nigdy nie jest na to za późno. Nawet po przebytym zawale, czy wykryciu innych przewlekłych chorób kardiologicznych. Wręcz jest wskazane! Wspomagając serce naszą częstszą aktywnością fizyczną, zmianą diety i stylu życia na spokojniejszy możemy sobie pozwolić na dłuższe i przyjemniejsze życie.
       Choroba niedokrwienna serca to schorzenie cywilizacyjne i jego zachorowalność rośnie, a wiek zapadalności obniża się. Istnieją przypadki osób młodych, chorujących przewlekle na CHNS. Mam nadzieje, że te ostatnie słowa zapalą wśród was ostrzegawczą lampę i weźmiecie sobie do serca ostrzeżenia i rady, bo kiedy zaczniemy wcześniej dbać o swoje zdrowie, tym później będzie nam lepiej!
    Skromne przypomnienie układu krwionośnego.
    Zdrowe serce.
     
     
    Serce otłuszczone, a w nim naczynia wieńcowe, które mają słaby przepływ krwi.


    25 września 2014

    Cukrzyca

    Będąc na zajęciach w szpitalu, zauważyłam że u sporej części pacjentów chorobą towarzyszącą jest Cukrzyca. Najczęściej są to osoby starsze (najczęściej ich widzę), które "chorują" na Cukrzycę typu II. 
    Słowo "chorują" ujęłam w cudzysłowie, ponieważ spotkałam się z częstym niedbalstwem z ich strony. Przyjmują leki, bądź też zastrzyki insuliny, ale nie zmieniają trybu życia. Musimy pamiętać, że leki przy tym schorzeniu nie uleczą nas. Należy zmienić swój stosunek do aktywności fizycznej, diety. Te rzeczy może nie uzdrowią nas, ale pozwolą łatwiej podołać przy tym zaburzeniu trzustki.

    Więc...
    Cukrzyca to choroba metaboliczna, którą cechuje się podwyższonym cukrem (glukozą) we krwi (hiperglikemia).
    Mamy 3 typy cukrzycy. Najczęściej diagnozujemy typ II i typ I. 
    CUKRZYCA TYPU I jest insulinozależna. Według stereotypów choruje się na nią od dziecka. Przyczyną jest autoimmunologiczny (nieprawidłowe działanie komórek odpornościowych) proces chorobowy, który niszczy w trzustce komórki produkujące insulinę. Leczona najczęściej jest przez wlew całodobowy insuliny poprzez pompę insulinową.
    CUKRZYCA TYPU II tak zwana insulonooporna, 90% diabetyków choruje na ten typ. Nasz organizm wytwarza zbyt małą ilość insuliny, lub działającą nieprawidłowo. Zachorowalność na ten rodzaj cukrzycy sprzyja wiele skłonności (tryb życia, dieta, geny, wiek). Leczona jest tabletkami, insuliną wstrzykiwaną przez pen, ważnym czynnikiem jest zmiana trybu życia i diety.
    Trzecim ważnym typem jest CUKRZYCA CIĄŻOWA. Rozpoznaje się ją podczas ciąży zdrowej kobiety. Źle "zadbana" choroba może stanowić zagrożenie dla płodu. Najczęściej leczy się ją dietą, jeżeli to nie pomaga. Ciężarna przyjmuje tabletki. Istnieje większe prawdopodobieństwo, że w przyszłości kobieta może zachorować na cukrzycę typu II.

    Najczęstsze objawy:
    • wielomocz;
    • wzmożone pragnienie, łaknienie;
    • spadek masy ciała;
    • senność;
    • osłabienie;
    • trudno gojące się rany.
    Objawy pojawiają się przy bardzo wysokich stężeniach glukozy we krwi, dlatego też choroba może rozwijać się powoli.

    Cukrzycę stwierdzamy poprzez badania laboratoryjne, a nie przez glukometr znajomego! 

    Istnieją grupy ryzyka:
    • osoby z nadwagą i otyłością (BMI >/ 25);
    • osoby obciążone genetyczne;
    • osoby z nadciśnieniem tętniczym;
    • osoby z podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi;
    • kobiety rodzące dzieci o wadze > 4 kg;
    • kobiety z Zespołem policystycznych jajników;
    • kobiety, które chorowały na cukrzycę w czasie ciąży;
    • wiek > 45 lat.
    Do leczenia cukrzycy zaliczamy: 
    • zmianę stylu życia - wprowadzenie diety dla cukrzyków, która nie różni się od zasad prawidłowego żywienia (najczęściej wprowadzenie produktów o niskim indeksie glikemicznyn), w przypadkach ludzi otyłych, bądź z nadwagą zalecamy zrzucenie wagi. Wysiłek fizyczny przy cukrzycy jest ważny, ale należy go skonsultować ze specjalistą i być pod jego okiem.
    • leczenie farmakologiczne - to ustala lekarz. Istnieją możliwości leczenia się poprzez łykanie tabletek, podawaniem insuliny przez wstrzyknięcie.

    Powikłania cukrzycy - źle dbana (musimy tak to nazwać, jest to choroba przewlekła, z którą umieramy) cukrzyca może nam przysporzyć kłopotów. Powodem powikłań może być zbyt długie utrzymanie stanu hiperglikemii, bądź też nagłe niedocukrzenie.

    Nagłe powikłania:
    • Hipoglikemia - zwykle pojawia się po przyjęciu złej dawki leku, pominięciu posiłku,po zbyt dużym wysiłku fizycznym. Objawia się niepokojem, pobudzeniem, potem, dreszczami i głodem. Może dojść do utraty świadomości, omdlenia. Diabetycy często rozpoznają pierwsze sygnały hipoglikemii, zapobiegają jej wypiciem napoju słodkiego, lub zjedzeniem cukierka/batona.
    • Kwasica ketonowa - bezpośrednio zagraża życiu choremu. Brak insuliny powoduje rozpad tłuszczy w organizmie i powstanie ciał ketonowych, które przedostają się do krwi i moczu. Objawy to odwodnienie, głęboki i szybki oddech o zapachu zmywacza do paznokci,ból brzucha i senność.
    • Kwasica hiperosmotyczna - występuje rzadko, najczęściej u osób starszych, chorych na typ II. Wysoki poziom glukozy powoduje odwodnienie komórek, a za tym utratę wody i glukozy w moczu. Może dojść ekstremalnego odwodnienia i braku równowagi elektrolitów, jeżeli płyny nie są uzupełniane.
    Powikłania przewlekłe - występują najczęściej przez utrzymywanie wysokiego poziomu glukozy we krwi.
    • Uszkodzenie siatkówki oka - chory powinien wykonywać 1 w roku badania dna oka.
    • Uszkodzenie nerek - może prowadzić do niewydolności nerek. Najczęściej w pierwszym stadium pojawia się nadciśnienie tętnicze, następnie występuje stopniowy wzrost stężeń mocznika i kreatyniny we krwi. W najbardziej zaawansowanych stadiach nefropatii konieczne jest przeprowadzanie dializ. Istnieje także możliwość przeszczepienia nerki.
    • Uszkodzenie nerwów - objawy mogą być różne i zależne jakie nerwy zostały uszkodzone, najczęściej występuje porażenie nerwów obwodowych, którą charakterystycznym uczuciem jest pieczenie i palenie stóp i dłoni. U chorych z tym powikłaniem najczęściej dochodzi do powstania stopy cukrzycowej.
    • Choroba niedokrwienna serca.
    • Choroba niedokrwienna kończyn dolnych.
    • Zespół stopy cukrzycowej - zmiany infekcyjne, owrzodzenia tkanek głębokich w kończynach dolnych. Ryzyko wystąpienia stopy cukrzycowej powoduje: źle leczona choroba, źle dopasowane obuwie u chorego; palenie papierosów; niegojące się rany na stopie; nieprawidłowa higiena paznokci i stop.
    Umiejscowienie trzustki w organizmie.

    Symbol cukrzycy
    Przykładowy zestaw glukometru - aparatu do mierzenia stężenia glukozy we krwi.
    Pen do wstrzyknięć insuliny.
    Pompa insulinowa.